çöl güneşi tırmanıyor…
ekmek merhametsiz, su dargın. vahşetin sabrı bekliyor pusuda. kanatları gölge vermiyor iyilik meleklerinin. kime söylesem? birleşmiş leşler, petrol tacirleri, yardım heyetleri… birkaç adım daha derken çadırlara ulaşmadan kırılıyor kemiklerim, bağırsaklarımın kokusu dağılıyor rüzgârda. tanrı, iflas etmez baba! insan, cüretkâr tefeci! kirlenmek güzeldir, diyor reklamdaki kadın. inatçı lekeleri temizleyen temizlik tozlarıyla yıkıyor kanlı gagasını bir akbabanın.
çöl çığlığı tırmanıyor…
oyulmuş gözlerim misketler gibi yuvarlanıyor ayaklarının altına. sobeledim seni kevin amca. göster bu fotoğrafı küresel sofraların semiz çocuklarına, koka kola pipetlerinden geçir soluğumu, gazı çıkarılmış midelerin rahatlığıyla gömül derin uykulara. bağışladım düşteki yılanı, kaktüsteki böceği, kumuldaki akrebi… ya seni, kevin amca, ya seni!… ölümüm ödül olsun sana, topla bağırsaklarımı geçir boynuna.
16 Mart 2009, Sinop
———-
*Kevin Carter: Güney Afrikalı foto muhabiri. 1993 yılında açlıktan ölmek üzere olan Sudanlı bir çocukla pusuda onun ölmesini bekleyen bir akbabanın fotoğrafını çekti. Ancak, çocuğu yiyecek çadırlarına götürmeden olay yerinden uzaklaştı. Bu fotoğraf, kendisine 1994 Pulitzer ödülünü kazandırdı. Ödülünü aldıktan üç ay sonra bahçe hortumuyla arabasının içine egsoz gazı vererek intihar etti.