beyaz çizgileriyle zaman birikti
kısraklar ufka karıştı
gökler ve flora
deneyimsiz sözler saklayan
denizler kuşatmış seni
erik çiçeği kızlar
ak sütler, ak limanlar
bedreddinli bulutlar
beş gölden, üç denizden
mısır püskülü gözler, gündoğdu dudaklar
kuşlu tenlerine bakarken kayaların
bu yazma, derelerinden akan
bu yaşmak, acılarından derme
bu ağıtlar, çınarlar büyüten
bakıyor, karac’oğlan bulutlara
kıyılarından geçen yarenlerin
toplanmış mektuplarda, kurumuş evlerde
kırlangıçlarla göçen yürek
göğün ak tenlerinde
sonsuz ve tensiz öten kuşlar!
duyuyor musunuz ?
kalmadı eski değirmenlerden eser
leyla’sız, mecnun’suz robot çağında
bu oya
bu işleme
bu çember kenarı
sessiz evreni insanlığın
gülümsüyor yengeç düşüren bulutlara
dünya’nın kartal yuvası
atmaca’ların, doğan’ların yükseği
yerde yatan bir kopuz gibi
durma sessiz, turna’ların durmazken
saçaklarından saçaklarına
varır mı âşığın sesi
sen, yalnızlığın en büyük anıtı
gökçe yurdu pir sultan’ın,
yere yatmış buğday başağı
koca yunus’un sakladığı şiir
üç deniz’in oğlu
ezik papatyaların yazısı
kayıp ceylan derileri ve aşkın tahtı sende