Karşıdaki evin dördüncü katında,
Pencerenin kenarında,
Tam üç sene oturarak yaşadın.
Ne verdilerse yedin,
Ne verdilerse içtin.
Kim gelse sevinirdin,
Sen nasıl da gülerdin.
Ah Annem ah!
Yağmurlarda mı kaldın?
Her geçen gün hasretin çoğaldı,
Sohbetin bile başkaydı,
Kimseyi üzmez, acını belli etmezdin.
Yaşam kaynağıydı aldığın nefes
Ettiğin dualar.
Pamuk yüzün, yumuşacık ellerinin sıcağı
Bakışların yüreğime su gibi akardı.
Ah Annem ah!
Yağmurlarda mı kaldın?
Üç yavrunu da çok sevdin
Belki bizi bir arada göremedin
Hayat bu, imtihanım olsun derdin
Sabrına hayrandım ben
Şimdi nerelerde, ne âlemlerdesin
Ah Annem ah!
Yağmurlarda mı kaldın?