uzaklaştıkçayakındık
yakınlaştıkça<———->uçurum
masaldık bir noktada var yok arası
kaç mevsimsiz diken açtık
şafaksız
kaç gün soldurduk gönlümüzde
kaç anda yok ettik kendimizi kaç
hem de kaç kere
arzın rahminde kurşunladık güneşi
doğdu zifiri karanlıklar
ki
göz gözü görmez
zaman/sız
meyveye durdu ektiğimiz acılar
baktıkça zehir
bandıkça zehir
baldık…. baldıran olduk
kandık kandıkça
yandık yandıkça zehir
ah yâr!
şeytan doldurmuş yüreğimizin bastıkça tetiğine
ölüm kustu aşk
-kazara-
oysa aşkla dirilmiştik biz dedikçe sen <–> ben
öldük aşkta
el fâtiha…
/…bilmedik bilemedik… ki bilmeliydik ey yâr !.. aşk da öldürürmüş kazara… /