Bir an olsa da o an
Birçok gün demektir o an
Yıkılır kumdan kaleler, senin hoyrattır ellerin
İçler dolusu acır hatıralar, gülüşler soluklaşır ,
Hatta kasılan dudaklar kıvrılmamaya
söz vermiş gibi
Yemin eder
Bir zamanlar söylenmişleri yok sayarak.
İşte o an acımak bile yetmiyor zavallı ellerime
Ne çok açılmıştı göklere bin bir tevekkülle
Bir zamanlar
İnanırken birbirimize…
İşte böyle durumlarda
Biliriz ne çok da sevmek gerekir kendimizi
Ama
Dik durmak yerçekimi meselesi
Ne kadar da şaşkındır iyi niyetler
Söylenecek ne bir laf kalmıştır
Ne de yadsınabilir kelimelerin aczi
Yerçekimi galip gelir, düşer omuzlar
Eyvah…
Bu, öyle bir yükseliştir ki dibe vurmaya meyilli
Dalga dalga isyanlar ele geçirir tüm umutları
Bir martı vahşi bir haykırışla dalar,
Derin maviliklere
Bir an kadar kısadır bu
Hızla yükselirken gökyüzüne
Beyaz kanatlarından süzülür
Tuz tadında sular, damla damla döner yeniden denizlere
Hiçbir şey ve hiçbir duygu yok olamaz
Döner yeniden anaç kucağına
Engin okyanusların.
Sonuçta her şeyin hep bir ötesi vardır
Artık kabullenmek gerek
Aşklar daima biterken evrilir başka anlamlara
Sana ne oluyor şimdi?
İlk kez yaşanmadı bu ıslak serzenişler
Ne de son olacak
Ağlama!
İyi ki yalnızım
Ve kimse görmemeli, yüreğimin yavaşça vaz geçtigini.
Saçlarım artık bir öpücüğe hasret
O en değerli zamanların baygın dokunuşları
Mazide bir vuslat şimdi.