biz aşağıya ineriz semavi ve yüce yaratıklar tahrik eder bizi
biz ortamıza aldığımız huzursuzluğun bir benzerini bir daha benzerini
görürüz sevgiler bizi dikkatli davranmaya zorlayamaz çünkü
nedir bilir bazılarımız makul hiçbir sebep yokken binlerce karanlık
virgülüne bile dokunmadan olduğu gibi boca etmişse üzerimize fırsatı
ama biz mel’un muyuz ki fırsat düşkünü olalım
biz düşkün müyüz ki biçelim mel’unun ektiğini
ayıklar ve sarhoşlar arasında pay ettim mirasımı
bir yekunun tam tersine davranıp durdum gayret içinde
yeryüzünde şirin bakışın teminatı var sanırdım bazı sahifeler
saadet hissini mülk sanmışım geçerken ihtişam yün ve ipekten
fakat kardeşim vecde geldiğim zaman nutkum tutulmasa
beni metheden hislerimi hak ile yeksan edip neslime bırakmazdım
ne memleket ne şükürsüz bir köylü ne de harmanlanmış bir dudak
zamanımı çer çöp arasında kirli paslı şeylere verdim gittiyse
keyfi ve kazancı istidatlı kişiler sürdü deyin bana
ziyan olmasın bari peşi sıra gittiğim teşvik
şahit olsun para pul ağyar ve entrikalar
ne veznini ne de ahengini indirebildim şiirin
şairin mantığı ile dünyanın mantığı ödevim değil artık
ışığın uzaklığı var içimde ne deseniz bana acı verir
ne deseniz gizli görevimden eser kalmadı derim size
emir eri değilim gümrah saçları olan bir gizlediğim yok
oraya buraya zincirimin halkalarını sıkıştırdım, gittim
hükümdarın hazinesinden şehirlerin süsünü kaldırdım
kızgın harabelerde nabzın ayrıntılarına dalıp
bütün bildiklerimi usulca teşvik ettim sahibine
dediler iyi biliyorsunuz içinizden biri yada birkaçı
sadece bu kadardır yeryüzünün meyvesi
yeryüzü kilimleri aratmadığı zaman bu böyledir
yeryüzü ilk şiire tanıklık ederken böyledir
ilk insan dört mevsimle alaşağı
ilk hacamat edilirken
ilk şair yeryüzüne sürülürken
ilk put yapılırken
putlar tapıldıkça sertleşirken
toprak gölgesini karartıp endamını istediğinde
bu böyledir
eski ve yeni basımlı kitaplar karşısında
eski ve yeni usul kağıtlar karşısında
bütün ve büyük bir talebe
öteden beri
böyledir