Bir bahçe düşünün gökyüzüne bakan
binlerce çiçek açmış olsun orada.
Bakın, şu papatya, “gülen insan yüzüdür”
şu da karanfil direnişi anlatır
iyi bakın Ateş Çiçeğine, ısıtsın sizi
Akşamsefası gecelerinizi güzelleştirsin.
Özgürlüğü öğrenin Gelincik Çiçeğinden
Manolya koyun kızınızın adını
Lale’yi unutmayın, bir de Defne var
anlatıp durur bilgiyi, başarıyı.
Boynunuza dolanır Yasemin’in kokusu
ne yazık ki hüzündür Kasımpatı
ama sevinçtir her Sardunya.
Ah, ağlayan Gelin Çiçeği
kalbinize seslenir, güldürür onu.
Hangisini sayayım, daha binlerce çiçek
en iyisi siz de onların arasına girin
değişin, bir çiçek olun mutlaka.