Ion Pop Caddesine doğru
Kaldırımları yeni döşenmiş caddeden
Şiirleri okuyan makine geçer.
Sağda, bir doğum yükselir
Yeni kesilmiş saman kokusuyla.
İlk çığlık donmuş yaradır
Anıların döküntüleri içinde.
Evet, güneş kör bir taştır,
Taze cildin altında sıcak kırma taştır
Havayı neredeyse elle tutulur hale getiren
O asfaltın taşıdır.
Ölçülmemiş adımlar altında
Lastiklerin cayırtıları altında
Bir ninni yol alır
Bir ağıt sürerken
Ve toplamda tatmin olunur
Bir felaket çözümü hala tartışmalıdır.
Evet öyle, ebeveynlerim bilmiyordu
Ve onların ve cehaleti
Beni şaraptan uzak tutuyordu.
Yoldaki taşlar
Basit bir oyunla gelmişti
Mezarlıklara dağılmıştı
Tepetaklak aşağıya gitmeyi reddeden
Bir tür omurga gibi.
İşte böyle
Bilmiyorum bile hangi fren
Kemiklerimi kırar
Ve onları
Bulutlara döndürür.
Bekliyoruz
Yağmurun yoldaki tozları
Yalamasını
Ve sonra da öğrenmesini
Diğer bir caddede yürümenin temizliğini.
Kim bizi denemeyi,
Bize yaşam vermeyi istemiştir?
I.
Benim caddemle.
Her ikisi.
Sonunda,
Yalnızdım
Bunun nedeni
Yalnızlığımın
Birilerinin yalnızlığına
Uymaması olabilir.
Soketlerde
Taş ortaya çıkar
Neredeyse elde edilebilir sonsuzluklar,
Bebek hareket ettirir
Kulak kemikçiklerini
Zorlukla gelişen yetenekleriyle.
Bu, ırmağa giden bir caddedir
Ve bir köprü yerine,
Karşısı
Bir alacakaranlıktır…
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol