silahları limanda bıraktılar, geride köpükler içinde denizi
fırtına bayraklıydılar
bakakaldım burçlardan nice zaman geçti
birazdan akşam olacak, küf ve ahşap kokusu örtüyor sokakları
mahzenler soğurken taşlar kararıyor, köreliyor bıçak
ben bilmiyorum yerlilerin lehçesini, tanımıyorum iklimi
ben yedi denizin delisi, gizli ve kaçak…
herkes yanında taşırken gölgesini, mazgalda saklanıyorum
yangın duasına çıkıyorum dolunayda
iyi kalpli olmasaydı gidenler zaten yanardı bu şehir,
kıvrım kıvrım kıvranırdı gece
işkencede yüreğim elverse, beni bulurlardı
inebilseydim ambarlarına kaya tuzu çalardım onlardan,
biraz balmumu,biraz reçine
kürek yarama basardım
nicedir açım, kilise meydanında dilenerek yürüdüm
usulca su içtim aslanlı çeşmeden,
çaputlara sardım kaybettim kendimi
kara taun yükseliyordu avlulardan,
gemiler gitti ben bir efsaneye esir düştüm
eyvah, ki ömrün kalanı, burada geçer
inanasım gelmez ama,
bir daha dönmez dost gemiler