En çok da sen mi yakışırdın tenime
Bir avuç dolusu mutluluğumu
Seyrederdin uzaktan
Öylesine
Hadi sende “kalk uçur benimle
Hayallerini “demek isterdim içimden
Sen yine oturduğun yerden gülerdin
Çocuk hallerime…
Kumdan kalelerim vardı benim
Küçük oyuncaklarım
Çocukça mutluluklarım
Büyük izlerim
Şiirlerim vardı benim
Söyleyemediklerim
Şarkılarım vardı hatta
Bağıra bağıra notalarımdan geçtiğin
En çok da ben mi yakışırdım tenine
Gece yarıları uykumdan çalıp
Rakı kadehlerine yaslanıp
Bana yara olup
Kırdıklarından olup
Sevilmeyi bilmezim olup
İnadına seni sarmalayanın olup
Tükenmezin olup
Kadın gibi kadının olup
Senin arkanda durup
Herkese meydan okuyup
Yakardım ya İstanbul’u
Ama sen o sen değilsin artık
Bu yüzden
Rüzgâr da bildiği yerden esiyor artık