Alicja Maria Kuberska
Ot yiyorum.
Top mermileriyle kavrulmuş topraklarda bitiyor.
Kum yutuyorum.
Un kuyruğunda ölenlerin
hepsi gibiyim.
Un ve kum,
ot ve buğday
birbirine ne kadar benzer, ama bir o kadar da farklı.
Açlıktan, çaresizlikten, acizlikten ağlıyorum.
Kimse beni duymuyor, kimse görmüyor.
Ölüler şehrinde yaşıyorum.
Milyonlarca cam gözlerle beni izliyor
kayıtsız ve acımasız.
Camdan bir perde ayırıyor iki dünyayı:
konfora demir atmış güvenli dünya
ve açık hava toplama kampı.
Taş kalpler,
kör gözler,
suskun ağızlar
toklar asla anlamayacak açları.
Son nefesimle
haykıracağım gerçeği
korkusuzca tuzla buz ederek, camdan dünyayı.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol