Gölgeler uzanıyor ahhh yüreğime,
güneşi perdeleyen sinsi gölgeler,
Dışları karanlık, içleri bomboş,
yürüdükçe yürür, bizi izlerler.
Aydınlık bir sabah yok oldu derken,
gecenin hüznüyle artar gölgeler.
Biz dursak o gitse gölge etmese,
biz durunca durur bizi beklerler.
Aslında zararsızlar birer birer,
istemem, bir araya hiç gelmesinler,
güvenim yok kendi gölgeme bile,
bizleri yansıtmaz hep değişirler.
Dilerim aydınlık sabahlar artsın,
dilerim büzülüp küçülsün gölgeler
biz oldukça varlar, bizle yaşarlar,
beyinsiz ve dilsiz, tuhaf gölgeler.
Umarım aydınlık olsun her köşe,
bilge insanlara gölge düşmesin.
bakışlarda ışık hep parıldasın,
yarınların umudu gölgelenmesin.