GÜN SUYA İNMEDEN

Bir karanlıktan uyanıp

Koca bir karanlığa
Demir atmak
Değil mi yaşam?
Ne başını, ne sonunu
Bilmediğimiz, yazgıdaki süreç,
Değil mi bizi umutlandıran?
Doya doya tatmak lazım
Yaşamın lezzetini.
Solumak lazım
Çiçeğin, ağacın, havanın nefesini…
Görmek lazım tüm güzellikleri;
Hatta gözün göremediklerini…
Duymak lazım evrenin musikisini…
Dokunmak lazım ellere sevgiyle;
Gün suya inmeden,
Acele…

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir