Ataol Behramoğlu’na
güz geldi, küsüp gidince saksılara yaz
tüllere sarılı, gümüşlükte bir otel odasında
güz geldi, orada açıldı eprimiş albümler
gördüm, sıska, kir içindeki çocukluğumu
yürüdüm ürkerek, sisli kıyısında onun
çocukluğumu arıyorum karanlıkta
sesleniyor çocuğum, buradayım baba.
her yere düşen sayfasında o albümün
sesleniyor çocuğum, buradayım baba
kapılarda yalvarma, buradayım baba
yine de bilemedim neydi şahmaran
çocukluğum mu? yoksa kocaman bir yılan
güz geldi, eprimiş albümleri kapamaktayım
gümüşlükte köhnemiş bir otel odasında
begonvillerin altında, yaseminlerin altında…