Sevgili Çocuk
Ey yaşamın yeni açan çiçeği
Kırların papatyası, ağaçların serçesi
Annelerin sevinci, babaların kırlangıcı.
Çocukken bir şarkı olmak istemiştin
Oldun sonunda.
Bundan böyle işin zor
Hayatı öğreneceksin
Korkunç olaylar çıkacak karşına
Dünyada olan her şey üstüne yürüyecek
Anlamaya çalışırken yorulacaksın.
Uçurtmanın ipi kopmuştu bir gün
Rüzgâr alıp götürmüştü uçurtmanı
Nefesin kesilmişti üzüntüden
Bakıp kalmıştın ardından
O gün öğrenmiştin kaybetmeyi de.
Sokaklara çıkacaksın
Ne çok insan tanıyacaksın oralarda
Seni üzecek gördüğün bazı şeyler
Üzüleceksin kağıt toplayan çocuğa
Otobüs durağında bekleyen insanlara.
İskeledeki insanlar bekliyor birilerini
Sen de bir zamanlar anneni beklemiştin
O gün büyümüştün birden
Sevmeyi öğretmeye karar vermiştin
Tüm insanlara.