HÜRMET

1 Ocak 76’da giydim bu bedeni

Vakti gelince çıkarıp atacağım

Her şey sona erdiğinde yine giyeceğim elbisemi

İnci olacağım! İnci olacağım!

 

Doğumumla var olmadım ki

Ölünce yok olacağım

Ben olduğumda dünya yoktu daha

O sürdüğünde ben olmayacağım

 

Kimi karanlıkta bulur yönünü

Kimi aydınlıkta

Bir güneş ile idare ediyorken bütün gün

Milyarlarca yıldız karanlıkta

 

 

Oluşum böyledir değiştiremem

Tüküremem hiçbir zaman toprağa

Bütün aynalar kırılsa kendimi görmek için

Hürmetle eğilirim aslıma

 

Zaman hep bir ayet öndedir

Hani çok sever ya herkes birbirini

O kadar dövünüp ağlayanlara kanma

Kabir taşları olmasa

Bulamazlar ölülerini

 

Kalbim sen bana lazımsın

Aklım, artık olmasan da olur

Dilime güvenmiyorum kemiği yok

Parmaklarım ne diyorsa doğrudur

 

1 Ocak 76’da giydim bu bedeni

İnci olacağım! İnci olacağım!

 

Beyhude Kan, 2019

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir