Işığın yükünü omuzlayıp,
alın teri damlalarıyla toprağı işleyerek,
dünyanın kıyısından batıdaki dağlara dek sürüp,
ay’ı tarlalara bir nöbetçi gibi bırakarak,
yeni yılın mahsulünü biçerken,
senin o özverili varlığına,
içten bir minnetten başka ne sunabiliriz ki?
Dünya seni bir saatin yelkovanıyla sayıyor,
gece yarısını şafak sanıp çılgınca çığlıklar atıyor,
sarhoş kalabalıklar, formalite icabı kucaklaşanlar…
Denizler senin gelişin için bir yola dönüşmeli,
karanlık, bir gülümsemeyle davet etmeli seni,
ancak o zaman bu yeni şafak, hayat kadar büyük bir ışığa,
kalp odasında küçük bir kandil yakmaya vesile olur.
Gel ey yeni şafak, dünya seni karşılıyor,
düşüncelerimize, kalplerimize,
ve nihayet hayatımızın talihine buyur gel.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol