Kadın yuvarlanıyordu.

 

Kadının geçtiği baca normalden daha genişti,

koyu yeşil, kimi zamanlarda ise pembe.

Bedeni sorun olmadı. Pek fazla ağırlığı yoktu.

Yalnızca bilinç oluştu ve gönül serüveni sona erdi.

Bu yalnızca bir kez, tek bir kez olan bir şeydi.

Belki de sayılamayacak kadar çok tekrarlanmıştı,

Çünkü her şey çok tanıdıktı, ait olmak onu şaşırtmadı

Dünyaların içine doğru çürüme de şaşırtmadı.

Ve dünyalar yok oldu, yaratıldı,

Döküldü, kayboldu. İlahi ışık, kadın onun bir parçasıydı,

Nabız atışının ritmine göre çarpıyordu kalbi ve her nefes aldıysa,

Onun hayatının sona erişinin ritmiyse bu.

Ve eğer o iç geçirdiyse? Her şey onunla birlikte iç geçirirdi.

Eğer o güldüyse?

Evrenin kükremesi duyulurdu.

 

Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir