Kalemi tıraşladı kalemtıraş
Kalemtıraş, kırdı ucunu kalemin.
kırıldı kalem
Daha yazacakken çok kelam
Yarım kaldı
Yine yeniden
Eline aldı kalemi, kalemtıraşı
Düşündü bi’an, ya kırılırsa ucu
Ya kırılırsa kalem yeniden…
ya düşerse kelam
dudaklarına iliştirdi
yarım yamalak bir tebessüm
salladı başını hafiften
neymiş, iyi değilmiş kalemtıraş
neymiş, içi çürükmüş kalemin
neymiş, körmüş bıçağı kalemtıraşın
ney/miş, kalem de kalemtıraş da
işte hayat… hayat işte bu
bir elde kalem, bir elde kalemtıraş
biraz kelam, bir ilişik tebessüm
dudaktan dökülen
vesselam
25. O6.2020 03.00 İzmir Leyli bi an