Sensiz geceler başladı bu kahrolası kentte.
Geceleri düşersin aklıma hep nedense,
Unutmak için kara koyunlar sayarım
Yeniden hatırlarım.
Gel de içlenme, elindeyse küfretme,
Karanlıklar koynunda ağlarım sessiz sedasız.
Senin kentte yıldızlar şimdi ışıl ışıldır.
Aynı şarkılar söyleniyor bıraktığın yerlerde.
Unutmak diliyorum, sonra bir efkar,
Kendimi dar atıyorum sokaklara.
Bu bir kara tutku biliyorum bilmesine.
Senin kentte bahçeler şimdi çiçek çiçektir.
Hüzünlü yağmurlar başlıyor sağnak sağnak .
Hayâli trenler geçiyor ıslak karanlığımdan,
Kara düdükler ötüyor yalnızlığımda.
Yokluğun durgun bir su özlediğim
Senin kentte sokaklar şimdi cıvıl cıvıldır.
Olsaydın.
Ellerini tutmak isterdim usulca.
Aslında bir kör koşu düşmüş payıma,
Mutsuzluğum üstüne.
Bıraktığın yarım şarkılar boşalan gözyaşları,
Ve sarhoş anılardır titreyen aklımda
Senin kentte ağaçlar şimdi yeşil yeşildir.
1980