Canım dostum, kardeşim, Anti’m
hani geçen gün sormuştun ya
neler oluyor oralarda
‘haliniz, derdiniz nedir’ diye
Bilirim meraklısın
değer verirsin dostluğa
Cevap verememiştim ya sıkıntımdan
ancak şimdi gelebildim kendime
Çokça düşünürüm
imkanım olsa da
sıkça gelebilsem oralara
Eğer kanatlarım olsaydı
çırpıp uçmuştum çoktan
Çok kış geçti görüşmeyeli
bahar gelmektedir şimdi oralarda
tıpkı buralar gibi
Papatyalar, sarı çiçekler açmakta
Anemonlar müjdelemektedir hayatı
Aşka bürünmüştür dört bir yan
Bilirim çok seversin
İyi de bilirsin
baharı ve bahar tutkunu olanı
Ne güzeldir bahar tutkunu olmak
mimozalar da açınca
bir hoş eder gönülleri
Kışın zemherisinde
habercisi olur ilkbaharın
Alınca kokusunu
hayaller çiçek açar
mavinin kıyısına çöreklenir yürekler
Buralarda, gün günden kötü geliyor
günler karanlık
yakın zamanda zor gözüküyor ışık
Çakallar sarmış dört bir yanı
nefes alınmıyor
pusuya yatmış zalimler
Bir de yoksulluk çökmüş ki
ölümden beter
Ekmek aslanın ağzında
‘yiğit muhtaç olmuş kuru soğana’
oda yoksulun başının tacı
Rezil bir zaman
kuru ekmekle ölçülmez varlık
yaşam isteriz, aksın bu nehir
bir avuç ta umut
Gökyüzü mavisi, hadi gir avuçlarıma
yüreğimin tellerinde şakısın kuşlar
İşte böyledir ahvalimiz
elbet bir gün
bizde de şakıyacak bülbüller