Dilin ucunda öfke
Dizelerde çatlayan sözcükler
Boynu bükük bir dağdır yaşam,
Acının dik rampalarında.
Kaşları çatık günlerin,
Gülüşleri esmer…
Dalına ayrılık binmiş sabahların
Caddelerde dip dibe alın çatmış damlar
Ak saçlı akşamlar yüklenmiş zaman,
Yollarda karanlık savuran.
Uğultulu güruhlarda şehir
Patikalarda aksayan kaçışlar…
Sancıyan yara durur acının somurtan yüzünde
Ortadan ikiye ayrılmış karanfil kokulu gülüşler.
Günlerin can suyuna zehir akıtıyor hüzün
Yatağını kirleten nehirdir hasret
Kısıtlarda ağzı yanık sesler…