KIRMIZI YUNUS BALIĞIM

Aramıza dünya girmedi onunla
Sıfatlar, nesneler, suretler;
hiçbiri

Dönüp dönüp içime baktığımda
Mutlu köy hep orada
Taş surlu, içi yemyeşil avlu

Kalbi kocaman bir el uzattı yunusu
Rengi kırmızı, ağzı güleçti
Yazgısı, naylondan leğende okyanusa dalmak

Mineli, çıtır kumaştan biçilmiş şalvar kız ben
Kuşluk vakitleri beş otuz türbe
Sürdüğüm ahır hayvanlarına da eşlik etti benimle

Ağdalık üzümlerini çiğnediğim yerde
Ayağımı sokan arıyı da gördük birlikte
Canım yandı ama keşke ölmese

Naneler havuzun kenarında harelenir
Tepemize dut dökülürken uyuyakalırdık yunusumla
Hiç unutmam kara gözlerini

İçimden çıkınca maddeye dönüşürdü dünya
Ten üzerinde tin ne gezerdi
Kırmızı yunus balığım da ölürdü

Aramıza dünya girmemeli onunla
Sıfatlar, nesneler, suretler;
hiçbiri

– Kaynağında kaynar su, üşür dünyada –

 

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir