ben karadeniz’in öz oğulu,özgür oğulunu
vermeye geldim,tabulara eğilmeden,
yenilmedim erklerine kartacalı
savaşçıların.ak kütük,kara kütük
kestane gölgesinde ıhlamurlar örtüm
sarı zakkumlardı arkam
eni dağ,ardı sıra dağlar,her dağda
kandil akça ağaçlar;poyrazın yamaçları
yalayan ıslığı beni asi kılan,ne leylek
kanadında iz var,ne havva’nın kesesinde
olanım;taraklının göçümünde,palamudu
gagasında gürgenin,tan sökümü
karşı kıyılardan gelenim
her dalgacığında mavi suların, kulaç
attığımda kımıldanır kıyıcıkları
sivastopol’un,burgaz açıklarında
nazım’ım biraz, kişinev ‘e geldim mi
kaçışır balıkçıları karaburun’a
karayelden sinop’un
ah dağlar,eğri dağlar, her yamacında
bir ev var,hartama çatılara düşer
sağanak gibi çetin ceviz,trapezleri
yalayan deniz,biz mavi denizlerin
kardeşiyiz;kıpçak dilinden,oğuz
ilinden,rus şiirinden geleniz
özgürlük savaşçıları biz tarlaların
hiç yenilmedik tine ve tene,yeğeni
lermantov’un ,yesenin’in kuzeniyiz,
hep birlikte kuzey türkülerini
söylemeye gelenleriz