LAVANTA VE KATRAN

Trenler gecikmeliydi

Biz hep hazırdık kedi bileklerimizle

Gül dövmelerimizle

Nasırlı elleri karanlığın

Beyaz atlarımla susadım durma gel

Anıları döven havan

Ezikti yapraklarım savurdun

Oysa ben seni suskun topraklarımda

Doğurduydum

Benim vahşi evcil incirim

Sana kahveler acılar sarmaşıklar köpürttüm

Benim hiç gelmeyen mavi mektubum

Kilitlerini kırdım kanatlarını kucakladım

Lavanta ve katran

Salkım saçak döküldüm çatılarına

Güllerimi budadın yamalı uçurtmamı vurdun

Uçurumlar dağladı topuklarımı

Parmaklarımın ormanlarından

Dar çadırına göçtüydüm

Oyuktum tenhaydım geceydim

 

Ben en çok saçlarıma yağmuru duvak yaptım

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir