Trenler gecikmeliydi
Biz hep hazırdık kedi bileklerimizle
Gül dövmelerimizle
Nasırlı elleri karanlığın
Beyaz atlarımla susadım durma gel
Anıları döven havan
Ezikti yapraklarım savurdun
Oysa ben seni suskun topraklarımda
Doğurduydum
Benim vahşi evcil incirim
Sana kahveler acılar sarmaşıklar köpürttüm
Benim hiç gelmeyen mavi mektubum
Kilitlerini kırdım kanatlarını kucakladım
Lavanta ve katran
Salkım saçak döküldüm çatılarına
Güllerimi budadın yamalı uçurtmamı vurdun
Uçurumlar dağladı topuklarımı
Parmaklarımın ormanlarından
Dar çadırına göçtüydüm
Oyuktum tenhaydım geceydim
Ben en çok saçlarıma yağmuru duvak yaptım
