Her zaman bekliyordum park köprüde oturarak
altın vadinin üstündeki tahta korkuluğun üstünde
ve o ıhlamur ve gürgen ağaçlarının arasından gelirdi
sanki hafif bir sis içindeki vadiye doğru süzülür gibi
derenin ötesindeki bir bankta otururduk
yaslardım başımı onun sol göğsüne
biraz düzensiz atan bir saat gibi
yine de dakikada doksan gong vuruşu olan
deli gibi yağan yağmur altında
parkın köşesinde bir yerlerde
ve koşardım ben o geldiğinde
ve büyük bir ıhlamur ağacı altında sarılırdık
ve o sessizleştiğinde, dinlerdim kalbini
mavi çiçekli nemli beyaz bluzuna kulağımı koyarak
korkardı o donmuş omuzları olan bir melek gibi
ve atardı saat dakikada iki yüz vuruşla
aynı gün daha sonra her geceki gibi atardı kalbi
yerdeki yatağın üstünde
birbirimizin yanına uzandığımızda
kulağımı onun göğsünün altına koyardım dikkatlice
ve de sol avucumu yuvarlak karnı üstünde
sanki çeyrek bir ay gibi
ve onun kalbinin yakınında diğer bir kalp de
atardı aynı hızda
göbeğinin çevresinde bir gonca
oturuyorum ve bekliyorum şimdi
sonbahar ırmağının bankındaki bilge adam gibi
bahçedeki sarı laleler
son karın yükünü taşımakta
ve ben duyuyorum onun kalp atışlarını
taze Mart güneşi altında
dakikada yüz vuruşluk zirveler yapan
tozlar içindeki altın taçlar üstünde
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol