Kendime bakıyorken bir tanım buluyorum
Nil’in yeri büyüktür elbette Afrika’dan
Bu buluş bana ait diye seviniyorum
Oh savaş bitti! derken –bana böylesi yakışır-
Rastlıyorum adıma bir kılıç anısında
Yine beni buluyor acemi fotoğrafçı
Gövdemi çekiyor yalnız, ruhum kare dışında
Bayram günü alınmıştı, bisikletim benimle
Eziliyor bir kamyonun altında
Ülkelerin birinde karanfil düşüyor birden
Bir otel yakılıyor tel kopuyor kemanda
Kendime bakıyorum, korku dağıtan ıslık
Yalnızlığı suya vuran nilüferler boyunca
Şehrim bana daha kirli oluyor
Nil Nehriyle yıkanırken Afrika
Kendime bakıyorum, ceylan içeriğinde
Söylemek bile fazla avcının odasında
Şehrim bana daha uzak oluyor
Nil nehriyle buluşurken Afrika
Nasıl geçsin Kızılırmak oradan
Ülkemin bir yerinde yırtılmışken harita
O bilinen nedenle sabunlar yetersiz kalır
Nil’e rağmen kirlenmişse Afrika