“Kötü bir aşk hayatım var. Bir kadının içinde en son, Özgürlük Anıtını ziyaretim ettiğim zaman oldum.”
Woody Allen
yolunu şaşırmış bir gezgin
bakır tenli ruhsuz bir kadının
iç basamaklarından kıvrıla kıvrıla
tırmanıyor dudaklarına:
yankee, go home!
yankee, go home!
benim hiç aşkım olmadı, woody
yazmadım adını hiçbir yere
çünkü, aşklar karışırdı
kırbaç seslerine
özgürlük dediğin ne ki!
patlamaya hazır bağırsaklar,
birkaç yudum koka kola,
simgeler ve öteki…
belki de hiç biri
içi boş bir sözcük sadece
ama, taçlandırılmış…
köleler metal eritiyorlar,
kola içip metal eritiyorlar,
ben de metal eritiyorum, woody
tamponlar yapacağım
kanayan yerlerine
ruhsuz şu kadının:
yankee, go home!
yankee, go home!
dedim ya yolunu şaşırmış bir gezginim ben
dikilsem de ucunda parmaklarımın
ulaşamıyorum özgürlük alevlerine
yakamıyorum kahrolası
barış çubuğunu
ateşin var mı, woody!
Varlık Edebiyat ve Kültür Dergisi
Kasım 2011, sayı: 1250