Benden istendi
şiir trenine binip
ülkeme,
varoluşumun sınırlarına gitmem.
“Yeter artık!” diye haykırmam
bir protesto,
adaletsizlik diye bağıran her şeye karşı
ses yükselten bir eylem.
Yoksulluk, açlık, ırkçılık,
eşitsizlik, istismar…
Sesimizi yükseltmek,
başkalarının acısını haykırmadan yaşayanların
eylemsizliğine bir dürtü, bir itki olmak.
Bu, mezarlıklarda yaşayanların,
haksız yere hapsedilen masumların
ya da herhangi bir şehrin kanalizasyonlarında
kirli fareler gibi barınan çocukların
labirentlerinde dolaşmak değil.
Hepsi damgalanmış!
Kim tarafından mı?
Kimsenin görmediği,
yüzü örtülü o “sosyal” figürler tarafından
yozlaştıran, çalan ve öldürenler tarafından…
Biz ise
sokaklarda dolaşıyoruz,
herkesin gördüğü hayaletler misali
anonimlik yanılsamasını yansıtarak
toplumsal eylemsizliği
meşrulaştırıyoruz.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol