Ben hayata şiirle başladım. Babamın kâğıt ömrüne sözcük doğdum.
Bana mutluluğu şiir öğretti. Mutlu insan bir uçurtma.
Ben kendime şiirle başladım. Büyüyen ben değil sözcükler.
Bana iyiliği şiir öğretti. İyiliğim mutsuzluğum.
Ben sevmeye şiirle başladım. Sevmemek iyi şiir.
Bana sakinliği şiir öğretti. Sakinlik reçetesi yazarım aklıma.
Ben huzursuzluğuma şiirle başladım. Zihniyle savaşan şair heyecan verir.
Bana çocuk kalmayı şiir öğretti. Yaşımı gövdeme giydiremem.
Ben yalanıma şiirle başladım. Yalanımdan görünen her şey gerçek.
Bana kötülüğü şiir öğretti. En geçerli mazeretim yalnızlığım.
Ben akıl suçu işlemeye şiirle başladım. Bildim istedim ve yaptım.
Bana sözcüklerin yaşadığını şiir öğretti. Beni okuyan duyar.
Ben derdime şiirle başladım. Yazdıkça çarem delirdi.
Bana aşkı şiir öğretti. Aşk yalnızca bir sözcükmüş.
Ben sormaya şiirle başladım. Kimse bilmiyor.
Bana tersten bakmayı şiir öğretti. Gördüklerim gerçek.
Ben ölmeye şiirle başladım. Yazdıkça ruhum çürür.
RUHUM GÖVDEMDE DEĞİL adlı kitaptan. / YAPI KREDİ YAYINLARI / 2000