TOHUMLARIN DÜŞLERİ

Isıtır ölülerin nefesleri tohumları

Donmuş yürek sargılarını açar

Ve titrer söylenmemiş mesajlarla

Gözlerindeki sızıyı dağıtır

 

Tohumlar görmeye başlar karanlık yuvada

Uzun gecelerde dayanırlar duvarlara

Bir gece esintisi kandillerde dolaşır

Sabahleyin ölmüştür lambalar

 

Bu yüzden mi uyumak öylesine zor

Neşe dolu konuşmalardan sonra

Fısıltıların yankıları çok geride kaldığında

Ve bir dua

Yumuşak çizgilerden parlayıp döndüğümde

Donmuş alınlarımızla

Ve tüm heybelerimiz çürüdüğünde.

 

Bu yüzden mi diğer başka bir yumuşak el

Her zaman

Ağaçların en tepelerinden sallanır

Gökyüzünün zindeliğine

 

Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir