VERESİYE DEFTERİ

Yan dairede oturan kadın
Sabahları erken kalkar,
O şen sesiyle uyandırırdı beni.
Ara sıra kapıda belirir,
Kaybolurdu zamansız.
Meğer yalnızlığı severmiş
Sonradan anladım.

Evlendi taşındı buradan,
Sesi hala kulaklarımda yankılanır.

Mahalleli tanımazdı onu,
Sadece bakkal bilirdi adını;
Veresiye defterinden.

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir