Bizim Deniz (Mare Nostrum) kıyılarında
zeytinyağı ve şarap ticareti yapılırdı,
hani şu Fenikeli tüccarların seslerinin
kraliyet morunun gücünü belli ettiği zamanlarda.
Kum saati binyılları yuttu.
Martılar süzülüyor tepelerde,
Rodos’tan Tiran’a;
tarantella ezgileri yankılanıyor
Otranto’dan İstanbul’a.
Hissediyorum aynı savaş rüzgârlarını,
insan kaçakçılığını, sefaleti ve açlığı.
Mavi bir nostalji beni geri götürüyor
Akdeniz’in atan kalbine
kadınların aynı düşleri kurduğu,
çocukların aynı oyunları oynadığı,
kedilerin incir ağacının gölgesine saklandığı o yere.
Kutsaldır anne, Akdeniz’in her bir
gizli koyunda.
Kutsaldır mayalanıp kabaran, insanları birleştiren o ekmek.
Kutsaldır eşikten içeri adım atan misafir.
Sanatçıların, din adamlarının ve azizlerin,
öncülerin, maceraperestlerin ve serserilerin kavşak noktası
kalıntılarla ve mucize yaratanlarla,
derinliklere gömülmüş bedenlerle dolu.
Zeytin ağacı da bizimle birlikte söyleyecek
Akdeniz nostaljisinin şarkısını.
Kıyılar boyunca yeniden kök salacak,
Akdeniz bir ana rahmi olacak
halkların birbirine
sarılacağı bir yer olacak.
Türkçeye Çeviren Mesut Şenol