Akşam olunca sokaklara taşıyor
Yoksulluğu; uzun bir cigara
yükseliyor evlerden çanak çömlek sesleri,
kerpiç yüzler sıvanırken korkuyla
karanlıkta susarak ölen kim?
Utangaç yağmur öne eğmiş başını
haklı bir sabahı bekliyor, bir tutam güneşi
bir halkın isyanını, gecikmiş bir taşı
bekliyor, sözden umudunu kesmiş
dağlara çevirmiş gözlerini.
Bir ağıt gibi eşiğinde kapının
yaslı kadın bebeğini emziriyor
nasıra’da nasır tutmuş memeleriyle
kimin aklına uyup da doğurmuş böyle
allahaşkına hangi tanrının?