karaya vurmuş bir gemideyim korlar ve köpükler arasında atıverdim
vücudumu tekinsiz dalgalara, bir deney hayvanı mıyım buzdağı yatağımda
çiçeksiz sabahlara açılırken kollarım, patronun ıslığını dinliyorum,
her kötülüğe açık denizlerden gülüşü kesilen bebekler biriktiriyorum
hoyrat bir albatros beklerken usulca avını, ağzımda kan tadıyla
selamlıyorum kordonlarımı, bilmezler bakışımı ölü yapan körebeler,
sahipsiz oyuncaklar yüzdürür şimdi kırmızı sularda, hiç bu kadar sahici
oynanmamış vicdanlarla, ikinci sınıf kuvözlere boyanır altıncı mevsim.
bir ütopya balonu belki ilkyaz şekeri kim bilir unutulmuş dağ bisikleti
yerin ve göğün matematiğinden uzak, bekliyorum insansızlığı oburca.