sanki dünsün
yirmi üçsün
yağmur göğü boyamış yedi rengiyle tatlı bir uyku sonrası
içinde güneyin kuşları havalanırken muhammed rüyana girmiş
elinde cennet hurmasıyla lokmanın tadı kursağında
acıyı bal etmek ne mümkün
evin tanrısı ölmüşken, minderlerde yasemin kokusu
güneş terlemiş yastığına, düşerken kalbinin sol kapakçığı
ana damarlarının arterleri atmış
sanki dünsün
yirmi üçsün
ilkyazları leylakları aşıp gelmişsin elinde bir kar çiçeğiyle
sırtlanıp bu kenti omzuna her şeyi sil baştan çizmek ne büyük macera
ormanın rengini dökmesi suyun delişmen öfkesi
bir gece leoparının yolunu kaybetmesi soluksuz kalan dünyanın tepesinde
yıldızları ve çamları hesaba katmazsak bir yaz daha yaşamak istemişsin
dirimin yankılanmış odalarda, yırtılan sessizliği teğet geçerek
tamiri mümkün olmayan hatalardan dönmüşsün