ANAMIN KOKUSU

Tanrıyla aramızda perde yokken

Dünya sahnesinde sevgisini hissettiğim anam

Ve gökyüzünde anlaştığım babam

Üç yavrusunu anam büyütecekti

Aynaya baksa kendi çocuktu anam

Çocuktu ama anaydı bir yandan…

Yaşım 11 oldu ayrıldım anamdan

11’imde iki kişi çıktık yola

Biri dışımdaki

Diğeri içimdeki

Sonra yaşım 12’ye erdi

12 yaşın etrafında semah dönerken ben

Tanrıça anam beni özlemiş olmalı ki

Dağların ardından birden çıkageldi

Göğün katından bahşedilmiş bir gecede uyandım

Ananın ve yavrusunun koyun koyuna olduğu bir gecede …

Ama sanki anamın kokusuydu beni

Bir başka aleme uyandıran

Öyle bir koku ki buralı değil, dünyalı değildi

Hiçbir gülde, hiçbir çiçekte yoktu böylesi

Derin derin anamı solurken

Sonsuz huzurdan

Süzüldü yaşlar gözlerimden

Anam uyanmasın istedim benim sesimden

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir