“Alice: Sonsuzluk ne kadar sürer?
Beyaz Tavşan: Bazen sadece bir saniye.”
Lewis CARROLL
Alice, aynanın ardında
bir Harikalar Diyarı olmadığını bilmiyordu.
Kayarken, tünelin sonunda
bir ışık olmadığını da bilmiyordu.
Orada yalnızca, damarlarında akan
ve onu ölüme yaklaştıran
– hayatın metastazı misali-
kansız zamana el koyan
gündelik hayat vardı.
Yine de, dinginlik kavanozuna sızan
unutuşun cazibesine kapıldı
bir es, bir duraklama olarak ölüm
bir geçiş süreci olarak hayat
darbesiz, incitmesiz…
Yalnızca, yelekli tavşanın saatindeki
zamanı durduran
Kupa Kraliçesi ile baş başa.
Önlüğünün cebinden
renkli haplar yuvarlandı
artık hiçbir an,
gündelik hayatın esiri olmayacaktı
çünkü Alice’in teknesi,
çocukluk ve özgürlük diyarına doğru
son yolculuğuna çıkmıştı.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol