Zehirli su içilebilsin diye
yazıyorum.
Chantal MAILLARD
İşte orada,
üst üste yığılmış sayfalardan oluşan
bilgiç gözetleme kulesinden
sana kibirle bakıyor.
Boş kâğıtların
bitmek bilmez dizisi,
zihnindeki harfleri
ne bir uyakla ne de bir mantıkla,
öylece dans ettiriyor.
Nöronlarının bulanık iletişim noktaları
bağlantısını yitirmiş
artık ne nutuklar var,
ne dersler ne de kaynaklar
düzyazı bile yok,
buruşuk şiirler de yok.
Hani o, kendi düelloları içinde
taslaklar yığınına doğru yol alan
ve bir sonraki her daim uzak kitabının
sonunda varacağı o şiirler…
Ama sen, bir saplantı içinde,
hafızanın gıcırdayan menteşelerini
kurcalayıp duruyorsun.
Günlük hayatın çöpleriyle dolu,
işe yaramaz dosyalar ve
tek kullanımlık ıvır zıvır artık canına tak etmiş.
Bunlar yüzünden bulamıyorsun
o kelimeyi, o söz sanatını,
o sıra dışı sıfatı,
o dizeyi, o fiili,
o imgeyi bulamıyorsun.
İşte bu yüzden,
anlamlarla dopdolu ama bir o kadar da ele avuca sığmaz
o boş kâğıdın yani nedenlerin zeminini oluşturan o boşluğun
karşısında,
yeniden o mücadeleye
atılmaktan geri duruyorsun.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol