BALKONDAKİ KADIN

kendime baktığımda utanmayınca
ilk kez yanıma yaklaştım

günü yıkayıp astığım gecede
erkeği uykusuzluğa bırak
çocuğun hülyama daldığı sessizlikte
arada kaynar giderim belki de

ben bahaneyim boşluğa,
başka kederlerde boğulmaya
sindiğim yerde
parçalanacak heder aranıyor yine

evden çıkarken maskaralıklar
akşam dışarıda mı evet

komiye garson demek yok ama
çünkü garsoniyer gelir döngüsü
beni gülme krizi tutarı
rezil olursun sonra

öğlen: kestane kızıl saçıma hiç gitmedi
gitmem o kaltağa bir daha
zaten kimse yokken sonra
iyi bir evlilik beklemez bizden

ikindi: yarım bacaklı geçen yılki paket parası
aşkta bile sabit kura geçilmiş
kuyruksokumu leğen kömür sansan bile
demek açmış beni akrep dövmesi

akşam: bak, sevişirsek çok alınırsın
ben başka birinin aklını karıştırıyorum
sen bunu daha ben soyunurken anlarsın
sevişirsek çok ağlarsın sonra, ben çok kırılırım

iç bölgelerde böyle ne çok ses kapandım yüzüme
gören bir suç daha iyi ilerlerken
dünyadan kaçıracağım bir şeyler olsun diye
Harfleri yükledim etime

şimdi burada, yeni yıkanmış taşların üstünde
boynumdan göğsüme inen ter damlasıyla
vursam iyice kuytuma: yürüyüş yolu
yatsam pusuma: sağlıklı yaşam alanı
siperim tenimden ince
gölgem parçaları siliniyor
havai gösteriler cümbüşü zifirim

gündüz sataştığım kalabalık
ayın altında beni azarlıyor
pazzayı yerinde yıkarak geçmiş omuzlar
zarafet kursunda ders uygulamaları başladı
herkesin yeteneklerini değiştirmiş
şehrin çıtakları bir bir kırpılırken
payıma huysuzluk düşmüş

uğultu: eski mektuplar kutusu
aşağılarda kağşamış bir ağacın gürültüsü:
beni, göl gibi oyup koymuşlar buraya

düşün beni bu şirretlik yarışından
utanırım bundan böyle tek laf etmeye

kollarında korkulukta, bu balkonda
yeni bir zaman ayarı yapamam
hayat geç kalır, biz anıları kovalarız

merakla talep arasında ilk kez çırılçıplağız
sadece kendi kendimizin yanındayız

 

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir