BİR MEKTUP

Henüz doğmamış kızıma

 

Sana bir mektup yazayım mı?

Eğer bu kez kalırsan,

benim olursan,

senin için hazırladığım plasentaya

köklerini salarsan,

benden gitmezsen

kendini hatırlamak için oku bunu

henüz sadece benim seni bildiğim o zamanlardan.

 

(Ağır kapılı o steril binaya

seninle giriyorum.

Yalnız çıkıyorum;

hep böyle, ezelden beri.)

 

Şimdiden bilmelisin ki

bir gün ayrılacağız.

Ama korkma,

hemen olmayacak bu.

Veda ederken sana bir mektup vereceğim.

İçinde, seninle ilgili bir düş var.

 

(Bedenim şişkin bir balon

acı veren, yaralı dokudan yapılmış.

İğneler uzun, karanlığımın kıyılarına uzanıyorlar.)

 

Sana bir mektup yazayım mı?

Takvimden, iğnelerden ve maskeli insanlardan önce

o dileği sana anlatayım diye?

 

(Tenimde soğuk, yapışkan bir kütle.

Belki de kalbin atıyor

şişmiş rahmimde.

Belki de hayattasın.)

 

Eğer gerçekleşirse,

eğer düşümü gerçeğe dönüştürürsen,

o zaman beni hatırla

seni beklediğim o zamandan,

o sert beyaz yataktan ve lateks eldivenlerden önce

acı yayılmadan önce

uyumak yerine uyanık kaldığım o andan önce.

 

(Ağır kapılı o steril binaya

kalbim seninle dolu olarak giriyorum.

İçim boşalmış halde çıkıyorum.)

 

Kuru kâğıt parmaklarımın altında ufalanıyor,

tozları bekleme salonlarının ucuz muşambasına dökülüyor.

Hastanelerin adreslerini hatırlamıyorum,

beyaz önlüklü insanların isimlerini bilmiyorum.

 

Ruhun hangi yıldızda yaşıyor, meleğim?

 

Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir