SARILMA

Anneme

 

Rüyamın kapısını açıyorsun

 

Uyumadığım o odanın köşelerinden

Işıklar süzülüyor

Sade beyaz elbisen

Yere değmiyor

Ama ayaklarını örtüyor

 

Tüm varlığın huzurdan ibaret

 

Ruhumun pencerelerini açıyorsun

Kalbimin çatısını çoktan söküp atmışsın

Bu güzelliğin sonunu göremiyorum

Gözlerimi kapatamıyorum

Yalnızca senin göğsünde kapanıyorlar

 

İşte orada sarıldın bana

Ve ellerinle

Titreyen omuzlarımı kucakladın

Düşüncelerimi ve sinirlerimi yatıştırıyorsun

 

Buraya, tıpkı o ilk sarılışımızdaki gibi

Kendi kokunla geldin

Beni içinde salladığın o eşsiz yuvayı,

Beni taşıyan ellerini

Ve beni besleyen kalbini de getirdin

 

Bana hâlâ burada olduğunu

Söylemeye geldin

 

Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir