Chopin, Şiir ve Umut 

Bütün o kasvetli kış kabanları için

Baharda bile

Çılgınlık yansıtan yön levhaları için

Titrek anların kabul görmeyen çocukları için

O çocuklar ki konmuşlar rüzgârın kilidi içine

Bu kukla tiyatrosunu yıkıp geçen o rüzgârın

Chopin düşmenin

Ve kalkmanın

Mükemmel bir perdesi

Belirsiz zayıf umutlara bel bağlayanlar için

Kederli bir günün gönül alıcı bir bitişi

Dayanıksız tutamaklar ve güçsüz demir atışlarıyla

Derin sularda

Sendeleyen, sürünen ve alabora olan yüklü gemiler

Ağır bir kararı verme süreciyle geçen

Uzun saatler boyu düşünmenin yarı yarıya ayarlanmış adımları için

Şiir oyulmuş mektuplardan

Ya da anlamın kolunun bacağının koparılmasından

Bir miktar daha fazla bir şey olmalı

“Üçlemelerimi Dinle” rahatlığı,

Henüz atmamış şafak karılırken bir bülbül sesi

Umut, akıntının önceden tasarlanmış yönünden

Ve onun sapmalarından

Her zaman daha az bir şeydir

O bitmeyen gülümsemeye bel bağlayanlar için

Neşenin yakalanan kalıbından önce

Farkında olmuşlardı

Şimdi farklı

Olarak döndüğün adada

Umut çok az kaldı

Sen şimdi kimsin?

Yalvarış yeni bir kalıbı örüyor

Su kristallerinin düzenini yeniden şekillendiriyor

Özgün bir

Özgürlüğün

Bir solosunu, bir hikâyesini

Bir şarap yudumuna

Dönüştürünceye kadar

 

Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir