benim yüzümü aşağılara eğmemden ne çıkar
ince tokaları bileklerime bağlamamla.
durduk yere o kırılan bardakta nazar aramamla birlikte
yıkman üzerime bütün dolabını, oturtup üzerime kız çocuklarını
bütün yolculuğu öyle güç öyle sefil çektirmenle
vah sevgilim herkes kırık kalpleri sever, boşuna uğraşmazlar.
en önce ben eğerim yüzümü aşağılara
komşunun balkonuna prensesler sarkıtır, ipi keserim sonra
vah sevgilim yoktur bu dünyada prenseslere yer, cicili bicili kızlara gözyaşı sunmaz hiçbir nişan tepsisi
benim tırnaklarım delik deşik gördün mü bak vitaminsizlik hep bunlar.
tırnaklarımdan silinmedi çirkinliğimin yarası
annemi kandırdım şimdi çeşmeden doldurdum suyu bu sefer,
saati geri aldım çakmadı kimse
babam her başımı okşadığında geri alırım saatleri, böyle ağlanır mı
herkes bize bakıyor.
herkes bize bakıyor, anlatıyorum anlamıyorsun
ah sevgilim tütüncüden çikolata mı istenir!
bak kasıklarımda çatlak izleri, doğumlar doğumlar, çocuklar.
çatlaklarımın içine girip uyumak istenir mi!