ÇOCUKLUĞUMA GAZEL

Çocukluğum, muhayyer kuş; ansızın dalıma kondu

Kızılcıklar allandı, dut kazanı kuruldu

 

Taflan yapraklarından terliklerim nerede

Belki elimde, bir ihtimal cebimde, muhtemel ki kayboldu

 

Yalınayak dolaştım yosun tutmuş oluklarda

İlk aşk; yağmur oldu, türkü oldu, sırroldu

 

Geçmiş, ıhlamurun gölgesinde fındık ağacı

Hatıralar, ateş böceği misali yanıp söner oldu

 

Her şeyde biraz hüzün, biraz umut, biraz da mısır unu

Sofraya koyduğum çocukluk, ekmeğe katık oldu

 

Zihnim bu rüyada kaybolmak üzere

Saçlarım orman, ayaklarım ağaç, ellerim balık oldu

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir