Hayalin geçer kapımdan her sabah
Her sabah vurulurum bir yerimden
Köpürür hasret denizim
Yelkenleri kapanır
Yenilenen umudum çiçeğini döker birden
İki elim koynuma dolanır…
Sesini hapsettim odama
Masamdaki seni avuçlar ellerim
Sana yazdığım şiirin çığlığında çalkalanır hasretim
Seni sakladığım mahzenleri yoklar gözlerim…
Elleri cebinde bir sensizlik kelepçeler beni
Günün taşlı dikenli kıyısında
Vururum kendimi sen/li patikalara
Sokulurum yokluğunun kollarına
Parçalara bölünmüş hayallerim durur
Göz ucumda …
Akşamın göbeğine ağır bir yalnızlık düşer
Bulanır göğüm iyiden iyiye
Yeni bir iklimsizlik ilişir yakama
Zemheri ayazlı
Lekelenir hasretim gecenin karasında…