de ki

Gün olur efkarlanır
dertler kuşatırsa içini
savur rüzgarlara
hiç bir şey bilmiyorsan
ıslık çal
bahar ve özgürlük
bir kanat sesi uzaklıkta

Bilmem nedendir
ne zaman şiir yazmaya kalksam
sen gelirsin aklıma
Rüzgarda dalgalanan saçların
hüzünlü hareli gözlerin
çavlan yüreğinle

Hani baharındım senin
çölde vahan
mor menekşen
inci tanen
sevmeye kıyamadığın
Ne oldu şimdi;
Tatlı idim ekşidim
baharındım kışın mı oldum

De ki bir dumandım
belki de rüzgar
bir anlık estim geçtim yanağının bir ucundan
bir ışığın parlaması gibi
öyle mi

Gel ey sevgili
senin baharın benim baharım
baharlardan korkma

Yorum bırakın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir