Bir zalım yağmur yağıyor ki sorma
Yerlere kadar eğiliyor dalları
Ilgın ağaçlarının
Sanırsın, ne varsa gökyüzünde
karar vermişler
yeryüzüne iltica
birden sokaklar boşalıyor
evlerin ışıkları yanıyor birer birer
Her pencere
kendi yalnızlığına çekiliyor
Ben yine seni düşünüyorum
ıslak kaldırımlarda
ayak izini arar gibi
Yağmur dinmiyor
Gece uzuyor
Ilgın dalları hâlâ eğik
Sanki bütün dünya
bir sevdayı taşımaktan
yorulmuş da
başını toprağa koymuş
Kim bilir
belki de bazı yağmurlar
dinmek için değil
insanın içindeki
kuraklığı gidermek için yağar
Ne zaman yağmur yağsa
toprak kokusundan önce
sen geliyorsun aklıma
Ve ben anlıyorum
Bazı insanlar
gökyüzü gibidir
uzaktayken özlenir
yakındayken
insanın üzerine yağar
Sen de
benim en uzun yağmurumsun