Hasretin karmaşası içinde
annesini hatırlıyordu:
nasıl sevgi saçtığını,
herkese kendinden bir parça verdiğini,
nasıl affettiğini, anladığını ve yardım ettiğini.
Yine de unuttuğu şey şuydu:
İhtiyaç sahiplerinin o çamurlu hayatına
dokunup ortak olmanın,
kendisine bahşedilmiş bir lütuftan ziyade,
kendi hayat yolunun
karanlık yollara ışık tutabilecek
yoğun bir alışveriş süreci olduğu.
Bilmiyordu ki;
başkalarının yüreğine umut tohumları ekmek için
insan kendi ihtiyaçlarını
ihmal etmemeliydi.
Türkçeye Çeviren: Mesut Şenol