Gözlerimi dikmiş yokluğuna, öylece duruyorum doğan güne inat
Bir güneş de benim ruhuma doğsa!
Gözlerimi dikmiş yokluğuna, nefesim durmuş soluğunda
Canımı unutmuşum koynunda!
Saçlarım rüzgârların okşamasına muhtaç artık
Yüreğim dahi vazgeçmiş, susmuş!
Sen, sen, sen, sen diye ritim tutmuşken
Nasıl atsın yokluğunda…
Gözlerimi dikmiş yokluğuna
Hatıraların kalmış bu yaşayan ölü canda!
Nasıl kıydın diyorum, NASIL?
Bu küçük titrek serçe canıma…
Avuçlarında üşümezdim,
Bağrına yuvam demiştim!
Hele bir de gözlerin
Onlar; evim, sığınağım, memleketim…
Gözlerimi dikmiş yokluğuna
Yuvamın hasretini çekmekteyim!
Söylesene sevgili ben seni neden her şeyim bildim?
Ecelim olmuş yaram!
Olsun be yar
Yaşayan ölü olmuş bak sevdan
Gözlerimi diker yollarına
Kıvrılırım giderken kazdığın mezarıma…
Güzelliğine hayran kalıp kopardığımız çiçekler gibi
Yaşayan ölülere döndüm bak!
Cam bir kavanozda, solacağım güne kadardır artık ömrüm
Kuruyunca takarsın yakana…
ELVEDA!..